Als je die titel leest, dan weet je wat het  betekent! Binge watching!

Gisteren lag ik lekker te weken in bad met de nieuwste Martin (het boek voor alle duidelijkheid) en ik dacht bij mezelf: zie me heir nu liggen,  op een weekavond in bad. Op andere avonden lui in de zetel liggen, kijkend naar serietjes. De ene na de andere. Voor middernacht in bed. Slapen tot zes en dan hop de trein op naar het werk.

Wat is er gebeurd? Met de jongen die de wereld ging veranderen? Die de maatschappij op zijn grondvesten ging laten schudden? Hij is getrouwd, hij kreeg kinderen, zocht en vond een goede vaste job en werd een grijze muis zoals zovele anderen in onze maatschappij.

Nu staat de reeks Merlin op het programma. De ene aflevering na de andere. Met een lekker biertje. Gezellig en no pressure. Maar ook zero adventure, zero excitement. Ik had vroeger de droom opgenomen dat ik te paard van de Noordzee tot aan de Gele Zee ging rijden. Te paard, met een tent en een zwaard. Het is er dus nooit van gekomen he….

Tijdens mijn studies vond ik werk, ik begin te werken en ben dan getrouwd, heb kinderen gekregen, en me zo vastgereden in een bestaan dat ik me geen avonturen meer kon veroorloven. Je hoort wel van die verhalen van koppels met jonge kinderen die alles verkopen en een wereldreis maken, maar dan vraag ik me af hoe het dan moet eenmaal je terug bent. Je hebt alles opgegeven voor die enkele  maanden totale vrijheid, maar dan moet je terug alles herstarten. Van niets, letterlijk niets.

Dus geen toendra’s voor me. Niet afzien in de barre nachten alleen in mijn tentje. Wel een aflevering Merlin in een warme zetel, gezellig onder een dekentje met een lekkere koele Grimbergen. En mijn voetje dat gewreven wordt door mijn vrouw, terwijl ik de snorrende kat aai op mijn schoot. Het heeft natuurlijk ook zo zijn voordelen.

Maar gisteren in bad dacht ik er toch eventjes aan. En ook deze morgen op de trein. Hoe het zou zijn om alles op  te geven, de job, het huis, life as we kno wit en met al ons hebben en houden te vertrekken naar een ander land, een ander bestaan. Geen IT meer, maar iets eerlijk, iets tastbaar. Ik kan brouwen, ik kan smeden. Waarom niet een brouwende smid worden in de Schotse hooglanden?  Of een van de Last Alaskans worden en een blokhut in de middle of nowhere bewonen. Zelf cultiveren wat je nodig hebt. Ik denk dat mijn kinderen mij lynchen. Mijn vrouw zou misschien nog wel meegaan in dit verhaal, maar mijn kinderen niet meer. 

Deze morgen had ik een meeting met een evangelist. Niet de geloofsbelijder, maar iemand die begeesterd is door zijn werk. Hij organiseert brainstormsessies en probeert een nieuwe cultuur van thinking outside the box in bedrijven te lanceren. Die man is getrouwd, komt uit het oude U.S.S.R. en is totaal vergroeit met zijn job. Geen nine to five voor hem, maar ja, hij heeft ook geen kinderen. Hij kan zich totaal smijten in zijn droom waar hij ook zijn job van gemaakt heeft.

Zo blijf ik dus steken in mijn leven, zoals het is. Maar toch met een beetje spijt. Een heel klein beetje. Heimwee naar de dromen, naar wat ooit had kunnen zijn. En tussen de kinderen door probeer ik wat aan te rommelen met de hobbies, voor het beperkt aantal tijd dat ik er nog voor over heb. Hobbies zijn eigenlijk flauwe afkooksels van excuses voor het opgeven van je dromen. Besef ik nu net.

Maar niet getreurd, ik heb wel drie prachtige kinderen en ik kan de tijd er in steken om deel uit te maken van hun leven en samen met hen op te groeien. Dan hoef ik geen job die me uitdaagt tot het uiterste, ik kan al mijn liefde en enthousiasme kwijt in hun spel. Ik hoef geen wilde dromen na te jagen, de droom is werkelijkheid geworden als die kleine rakker me opeens een stevige knuffel komt geven. Dat zijn gevoelens die enkel andere ouders kunnen kennen. Kinderen maken zoveel goed, wat je ook opgeeft, ze geven je er veel meer voor in de plaats.

En misschien dat zij wel eens de zon  zullen zien ondergaan over toendra’s terwijl ze in het zadel zitten…

Medocq

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2019 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account