De tijd haalt me in. Ik ben een late papa, ik ben nu 46 en ik ben aan mijn derde, mijn oudste is pas 8. Dus ik ben iemand die eigenlijk papa is geworden in een andere dimensie, een andere era. Dat is althans het gevoel dat ik constant heb. En zeker nu, hier, temidden van bewuste ouders, ouders die heel erg bezig zijn met hun kinderen.

Mijn jeugd was iets anders, daar was nog het belangrijkste in huis, de carriere van de ouders en de cijfers op het rapport. Het waren andere tijden, zeker op vlak van wat mocht en wat niet mocht.

Ik mocht gewoon op de achterbank zitten zonder gordel, zonder stoel. En vaak stond ik gewoon recht tussen de zetels van mijn ouders vooraan. Kijkend naar de auto’s voor me, me niet bewust van het gevaar. Mijn moeder rookte zoals een inwoner van een niet nader genoemd land waar het gebrek aan mensenrechten er voor zorgt dat een lidmaatschap aan een economisch-politieke landenconglomeraat niet doorgaat, mijn vader rookte er wel eentje mee. Soms zag ik het plafond niet meer door de walmen.

Nu word je gelyncht als je in de buurt van een kind een sigaret durft opsteken. Nu, persoonlijk, ik leg de knoop van die koord wel, hoor. Ik heb zo een hekel gekregen aan roken dankzij mijn moeder haar rookobsessie, dat ik nooit een sigaret heb aangeraakt en het is zelfs zo erg dat ik aan geen enkele relatie begon met een dame die rookte. Ze mocht nog zo perfect zijn…

Maar alcohol, sja, dat is iets anders. Ik weet het, alcohol is een hard drug, maar die is zo sociaal aanvaard, dat het nog moeilijk weg te denken valt. Ik heb mijn eerste glas gekregen als ik zes jaar werd, toen mocht ik de zondag een glas wijn meedrinken aan tafel ‘s middags. Elke week… En ik kreeg er altijd ook een uitleg bij, dus ik leerde ook wat oenologie. Dus for my defense, het was educatief.

De eerste keer dat ik zat was? Ook op mijn zes jaar. Mijn moeder maakte graag taart op basis van creme au beurre en petit beurrekes, die gebaad hadden in cognac. Ik heb toen een stukje te veel gegeten en was toen inderdaad zat. Nee, dat was niet op wekelijkse basis, maar het wijntje wel.

Vanaf mijn tiende mocht ik ook een biertje meedrinken en vanaf mijn twaalfde mocht ik ‘s avonds een aperitiefje meedrinken ‘s avonds. Het was de gewoonte als mijn ouders na een harde werkdag, ‘s avonds als ze thuis waren met mij en ze waren bezig in de keuken, dat er een aperitiefje werd gedronken. Een glaasje Martini, een Gin Fizz, een Pisang Orange, zo van die frisdrankjes met alcohol in, ik dronk een glaasje mee.

Toen ik echter studeerde aan de univ, was het compleet anders. Ik had een auto, dus ik dronk niet. Ik ging de ganse nacht uit op water en cola. Na die ene keer met de taart au creme au beurre, niet meer zat geweest.

Mijn ouders hebben me ook leren drinken op een verantwoorde manier. Ze hebben me voorbereid op de werkvloer als het ware. Mijn eerste job in de Generale Bank, we spreken 1996, daar heb ik pas leren drinken. Elke middag een fles porto en een fles sherry, voor vijf mensen, terwijl we een potje kaarten speelden. Elke dag! Twee flessen!

Alcohol was in die jaren zo ingeburgerd geraakt, niemand keek er naar. Integendeel, je was een paria als je geen alcohol dronk. Een heel andere wereld, als je kijkt waar we nu naartoe gaan. Drinken wordt meer en meer gezien als aberrant gedrag. Nochtans, het is lekker…

Maar hoe zit het met drinken en kinderen? Ik ben een bierliefhebber en ik ben voorzitter van een whisky vereniging die regelmatig tastings geeft. Mijn kinderen kennen zelfs enkele mensen als “whiskyvrienden“, mensen die regelmatig komen tasten. De whiskykast van papa, waar hij zijn bescheiden verzameling van 117 open flessen houdt, is gekend door de kinderen en wordt door hen vermeden als een schrijn van papa.

En in hun spel: ze hebben zo’n IKEA keukentje en het liefste wat ze doen, is komen opdraven met gerechtjes die ze maken. En voor papa? Een biertje! Ze zijn dus ook al gebrainwasht op dat punt. Als papa eens een glas water drinkt, durft de grootste te vragen of ik pijn aan mijn buik heb.

Nu hoop ik even dat mijn vrouw niet meeleest… Wat als mijn zoontje van 8 vraagt: “papa, mag ik eens proeven?” Sja, dan laat ik hem eens lurken van mijn flesje bier, of mijn glaasje whisky. Mijn J. spiest me zoals een Hun in zijn hoogdagen. Maar ik heb zoiets van: “Komaan, als ik ze het niet kan leren om er rationeel mee om te gaan, wie doet het dan wel?” Ja, ik ben bang dat mijn kinderen, net omdat ze het niet mogen van de mama/papa, het net wel gaan doen, en te veel. En je hoort van alles, zoals bingedrinking. Ik ben vanaf mijn jeugd groot gebracht met alcohol, ik vind het lekker maar ik wil er niet te veel van drinken omdat het op lange termijn niet gezond is en omdat ik niet ziek wil zijn de dag er na. Maar hoe kunnen mijn kinderen dat leren. Als het een soort van verboden vrucht wordt, dan wordt het des te aantrekkelijker. En daar ben ik echt bang voor.

Ideale wereld: ik leer mijn kinderen omgaan met alcohol. Ik wil ze goede wijnhuizen en brouwerijen leren kennen, ik wil ze leren tasten dat ze weten wat goed is en wat chateau migraine is, ik wil dat ze apprecieren wat goede smaak is. Alcohol is om van te genieten, niet om te misbruiken. En ja, ik ben van de oude stempel, ik wil ook dat ze een tolerantie kunnen opbouwen. Je hebt geen idee wat ik ben te weten gekomen ondat ik beter tegen alcohol kon dan mijn baas op het werk. De beste: tijdens een teambuilding heb ik mijn baas tegen drie uur ‘s nachts de trap opgedragen en in een bad gelegd om zijn roes uit te slapen. In bad, omdat ik niet wou dat hij kotste en stikte in bed. En omdat hij dan wist dat er iemand hem had “ingestopt“.

Ik ben eens benieuwd, benieuwd wat deze blog teweegbrengt aan reacties. Ik wil niet alcoholmisbruik goedpraten, maar ik wil toch een degen breken (een lans is misschien te groot) voor verantwoord alcohol gebruik. Waarom kunnen we onze kinderen niet kennis laten maken met enkele goddelijke dranken, culinaire hoogstandjes, ergens zelfs cultureel erfgoed? Kunnen we onze kinderen niet leren om verantwoordelijk om te gaan met deze harddrug, zodat ze er geen misbruik zullen van maken. Want hoe bewust we ook zijn met onze kinderen, geef toe, we zijn nog steeds een minderheid. En er zullen nog altijd meer kinderen zijn die onbewust zijn opgegroeid dan bewust.

Sorry, mijn vrouw, ik hoop echt dat je deze blog niet leest. Want ja, ik geef onze kinderen nog steeds de kans om te nippen als ze er om vragen….

Medocq

 

1 Comment
  1. Author
    Parents for Life 4 maanden ago

    PFL heeft even getwijfeld deze blog te plaatsen. Jongeren drinken best geen alcohol voor ze zestien jaar zijn. De wet is daar ook op afgestemd: alcohol mag niet verkocht of geschonken worden aan jongeren onder de zestien (voor sterke drank ligt de grens zelfs op achttien jaar).

    Het hoort erbij?
    Soms lijkt alcohol erbij te horen en ben je als ouder geneigd om je kind te laten proeven van een glas alcohol. Thuis, als je zelf een glas wijn of bier drinkt bij het eten, op een familiefeest of een barbecue,… Je wil je kinderen op deze manier op een verantwoorde manier met alcohol leren omgaan.

    Er valt ook wel iets voor te zeggen om jongeren thuis te leren omgaan met alcohol. Maar toch wacht je daar best zo lang mogelijk mee. Ook al haal je de ‘norm’ van zestien jaar niet, toch loont het de moeite die na te streven.

    Waarom beter niet?
    Er zijn verschillende goede redenen om je kind geen alcohol te laten proberen.

    • De hersenen van kinderen en jongeren zijn nog volop in ontwikkeling.
    • Alcohol verstoort die groei en kan leiden tot leerproblemen en verminderde geheugenprestaties.
    • Overmatig alcoholgebruik remt de persoonlijkheidsontwikkeling af. Het opbouwen van een eigen identiteit, het leren omgaan met succes en mislukking etc verlopen moeilijker.
    • Kinderen en jongeren wegen doorgaans minder, zijn kwetsbaarder en veel gevoeliger voor de effecten van alcohol.
    • Ongevallen en riskant seksueel gedrag komen bij jongeren veel meer voor onder invloed van alcohol.
    • Hoe vroeger een kind met het drinken van alcohol begint, hoe groter de kans is dat het later een drankprobleem krijgt.
    • 40% van de kinderen die al voor hun dertiende alcohol dronken, komt later in de problemen met alcohol.

    Wat als er ernaar vragen?
    Praat met je kind over alcohol. Maak duidelijk dat alcohol drinken niet vanzelfsprekend is en zeker niet onder de zestien. Het helpt om zelf goed geïnformeerd zijn over de effecten en risico’s van alcoholgebruik.

    Je eigen voorbeeldgedrag weegt nog veel meer door dan wat je over alcohol vertelt. Je kinderen zien hoe jij zelf met alcohol omgaat en daaruit leren en kopiëren ze veel. Het feit dat je zelf drinkt, betekent echter niet dat je geen regels kan stellen voor je kinderen. Voor volwassenen gelden nu eenmaal andere regels dan voor kinderen.

    Duidelijke afspraken
    Het kan lastig zijn om die regels ook buitenshuis aan te houden. Familie of vrienden vinden je misschien te streng als je je kind geen alcohol wil laten drinken. Om lastige situaties te voorkomen, kan je je kind vooraf duidelijk maken dat de regels ook buitenshuis gelden.

    Puberende jongeren experimenteren graag, dat is ook normaal. Je kan ervan uitgaan dat ze wel eens alcohol proberen, misschien zonder dat je op de hoogte bent. Toch blijf je best vasthouden aan die veilige grens van geen alcohol onder de zestien. Probeer op de hoogte te blijven van wat je kind doet en regels en afspraken vast te leggen.

    bron: http://www.druglijn.be

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2019 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account