Wat als…je kind elke avond doodongelukkig van school komt en helemaal dichtklapt omdat het hem te veel wordt?
Wat als…je kind na school regelmatig huilt omdat het het gevoel heeft dat het niet mee kan en aan het ‘staartje van de klas hangt’ (echt gezegd!)
Wat als…je kind jaar in jaar uit het gevoel heeft dat het faalt en de druk niet meer aan kan?

Wie ons volgt via Instagram weet ondertussen dat onze twee oudste kindjes begin januari van school veranderden en overschakelden van een reguliere school naar een freinetschool. Overstelpt met vele vragen, verontwaardigde reacties maar ook positieve berichtjes, schrijf ik deze blog in de hoop je te informeren en misschien een klein steentje te verleggen (en jullie overtuigen om hetzelfde te doen) . Want eerlijk? Ik heb nog geen ogenblik spijt gehad van onze keuze.

Toen we pas in dit dorpje kwamen wonen, was het een logische keuze om gewoon voor het dichtsbijzijnde schooltje te kiezen. Hoe gemakkelijk is dat ook niet? Op nog geen kilometer van huis een schooltje vinden waar je te voet of met de fiets naartoe kan. Tuurlijk waren we enthousiast en schreven we ons oudste zoontje meteen in. Toch kwamen we regelmatig in contact met andere ouders wiens kinderen naar een freinetschool of steinerschool gingen en na wat informeren en babbelen hier en daar was ik helemaal gewonnen voor deze schooltjes en de manier van lesgeven. ‘Maar is dat niet omslachtig en het zal wel goed gaan hier dicht bij ons’ Hoe vaak heb ik dit niet tegen mijzelf en tegen mijn lief gezegd? En dat was ook zo, in de kleuterschool was er geen enkel probleem.

Tot in het eerste leerjaar…daar begonnen de probleempjes. Kobe was nog zo speels en het was alsof hij helemaal dichtklapte op school. Met wat extra hulp, logopedie, extra huiswerkbegeleiding…geraakte hij weliswaar tot in het derde leerjaar, toch met heel veel tranen en een constante stress. Een IQ-test wees uit dat er helemaal geen probleem was en dat hij bij de middenmoot hoorde. Tot het laatste oudercontact op school…’Kobe heeft het niet gemakkelijk en het zou alleen maar moeilijker worden voor hem en misschien moesten we Kobe toch eens laten testen op ADD of ADHD of ….?’

Misschien moeten we toch ook maar eens gaan babbelen met het freinetschooltje hier verderop zei ik tegen mijn lief vlak voor de herfstvakantie? Zo gezegd zo gedaan. Ik maakte een afspraak met de school en we hadden geluk: er was nog 1 plekje vrij in het eerste en 1 plekje in het derde leerjaar. We zouden dus snel moeten beslissen om het wel of niet te doen maar na veel lezen over freinet, twee gesprekjes met de zorgjuf en een bezoekje aan de school met de kindjes zelf, waren we vast overtuigd: hier horen onze kindjes thuis.

Wat ons over de streep trok?

Ons buikgevoel zat meteen goed in dit schooltje. Maar er waren nog een aantal factoren waar we meteen voor bezweken en waar onze kindjes volledig in pasten. Want ja, het is echt wel anders dan de klassieke lagere school. Een kindgerichte school waarbij ze kennis opdoen uit de ervaringswereld van de kinderen zelf. Zo hebben ze elke dag een kringgesprek waarbij ze leren opkomen voor hun eigen mening en hun gevoelens moeten leren uiten. Waar ze een nieuwtje uit de actualiteit komen vertellen en er een fijn knutselwerkje bij maken. Ze werken ook aan bepaalde projecten die de kinderen zelf kiezen.

Zo bracht ons Kobeke afgelopen week zijn nieuwsje mee en vertelde voluit over de spijbelende jongeren en de Klimaatmars. Aan de hand daarvan knutselde hij zelf onze planeet en hij vertelde daarbij waarom het zo belangrijk is om zo goed voor onze aarde te zorgen want we hebben er maar eentje. Geweldig toch hé?

Ze leren vooral ook zelfstandig werken zoals het schrijven van vrije teksten, zelf hun werk plannen… En het is ook een supercreatieve school! Echt iets voor onze creatieve kindjes. Ze mogen hun creativiteit volop tonen en leveren hun eigen inbreng bij kunstwerkjes, vrije tekst, toneel, poëzie, dans. Veel buitenspelen, op uitstap gaan, in de natuur zijn en openluchtklassen…het zijn ook allemaal extra factoren die ervoor zorgen dat kinderen keihard kind kunnen zijn in de freinetschool.

Er wordt in het freinetonderwijs wel wat van ouders verwacht. Als je dus kiest om je kind naar een freinetschool te laten gaan, ga je een engagement met de school aan. Dat doe je door taken op te nemen zoals mee helpen tijdens projecten en ateliers, uitstapjes mee begeleiden, klus-en opruimdagen, mee helpen met buitenschoolse activiteiten. Het zorgt er wel voor dat je andere ouders veel sneller kent en dat er een meer open sfeer hangt. Wat ik ook bijzonder fijn vind, is dat je je kind mag afhalen aan het klasje in plaats van aan de poort. Zo ben je plots geen schoolpoortmoeder meer en heb je een veel beter contact met de juffen of meester van je kind. Het heeft afgelopen weken al meermaals zijn nut bewezen, geloof mij.

En Kobe en Frauke zelf? Wat vinden die er eigenlijk van?
Laat ons zeggen dat de eerste schooldag bijzonder moeilijk was (en wat doet het pijn aan je moederhartje om je kindjes zo kwetsbaar te zien). Maar mijn lief en ik zijn zo ontzettend fier op onze twee kindjes..je moet het toch maar doen zo midden in het schooljaar veranderen van school en al je vriendjes en rituelen loslaten. Dankbaar ben ik omdat ze zo goed en warm ontvangen zijn die eerste dag. Wanneer we ze ‘s avonds gingen ophalen waren ze dolenthousiast over hun nieuw schooltje. ‘Ik was maar even verlegen maar in het midden van het kringgesprek was het helemaal weg’ zei Kobe na de eerste schooldag. Zegt dat genoeg hoe hij zijn eerste dag met glans doorstaan heeft?

Na twee weken kan ik zelfs zeggen dat ik al een verschil merk en dat onze Kobe helemaal aan het openbloeien is. Ik denk dat ik binnenkort echt een ander kind in huis heb. Frauke is sowieso al een open en sociaalvaardig kind en heeft eigenlijk weinig moeite met de verandering. Natuurlijk mist ze bepaalde ritueeltjes en haar vriendjes, maar die ziet ze nog in de chiro dus ze hoeft niet alles achter te laten.

En voor mensen die zich zorgen maken over de leerstof en de eindtermen. no worries! Ze moeten dezelfde eindtermen behalen. Alleen de manier waarop ze onderwijs krijgen is anders. De leerstof wordt vooral ervaringsgericht aangeboden en ze gaan het meer zelf ontdekken. Natuurlijk worden ze niet helemaal losgelaten, maar zelfstandig leren werken en in groepjes werken zijn wel een must. En natuurlijk zijn wij er als ouders ook nog om hen zo veel mogelijk te helpen en ondersteunen.

Hier zit dus een fiere mama achter haar computer te schrijven over de nieuwe school die na twee weken er vast van overtuigd is dat we de juiste keuze hebben gemaakt.

Zoek je meer info over het freinetonderwijs? Volg dan deze pagina Freinet ouders op Facebook.

Heb je nog vraagjes over onze verandering en onze keuze? Stel ze gerust.

Lobke

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2019 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account