Vallen…

Dat mag je letterlijk nemen. Gevallen en gekwetst. Lichamelijk en mentaal.
Onze springintveld was een hoopje ellende. In een hoekje in de zetel, heel stil, trillend lipje.
Een auto was net voor haar neus rechts afgeslaan waardoor ze was geschrokken en gevallen met de fiets.

Schaafwonden, blauwe plekken. Auto doorgereden zonder stoppen. S helemaal alleen.
Op dat moment nam de adrenaline het over en is stoere meid terug op haar fiets geklommen en naar huis gefietst.
De klap kwam thuis. Overal pijn. Haar vertrouwen kwijt. Waar bij ons de woede regeerde (Verdorie, als een kind valt met de fiets, dan stop je en help je!), merkte je dat de angst haar in zijn greep kreeg.

Waar ze ervoor gezwind met de fiets naar school ging, wou ze nu niet meer. Wat als…
Allerlei scenario’s in dat hoofdje. We kunnen geen verzekering geven dat dit nooit meer kan gebeuren, wetende hoe gevaarlijk het op de weg kan zijn. Zij beseft dat ook.
De lichamelijke pijn was snel over.

Het vertrouwen opnieuw opbouwen duurt veel langer. Stapje per stapje. Van een dagje met de auto gebracht worden, naar samen het traject fietsen. En dan de grote stap: helemaal alleen opnieuw de fiets op.

Vallen en weer opstaan.

Red

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2018 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account