We kennen de schrijfsels, de wilde verhalen van op en naast de festivalwei maar zijn ze werkelijk waar? Lopen de tentsletten er dik gezaaid of zijn het vooral blaaskaken die de sappige verhalen de wei-de wereld insturen?

Als ervaren rotten moeten we bevestigen dat er toch wel een losbandige sfeer heerst die zelfs de meest zedige muisjes vreugdesprongen doet maken. De eenvoudige formule “zon x muziek x veel pintjes = goesting” valt maar moeilijk te negeren. Simpele formules zijn de beste. Omdat iedereen ze begrijpt.

Maar laat ons asjeblief het festivalpubliek niet enkel herleiden tot een losgeslagen bende zatte medemensen met het kompas tussen hun benen. Er zijn types genoeg te herkennen op de wei en de omliggende campings.

De gymboy die, na maanden van intensief halteren, hunkert naar het uitgebreid etaleren van zijn testosteron. Hij wil eindelijk wel eens wat anders pakken dan gewichten en voedingssupplementen. Liefst zonder al te veel moeite als het even kan.

De zatte sloerie die spijt heeft dat ze haar witte fuck-me-boots thuis heeft gelaten, of zou dat pas écht buiten de lijntjes geweest zijn? Haar hele lijf straalt ‘pak me dan als je kan’, maar in haar verdoofde hoofdje zijn het die verdomde sneakers die haar, of toch minstens haar niet mis te verstaande smeekbede, onzichtbaar maken voor de aanwezige jagers.

De hippie van weleer graaiend naar zijn jointje en zich daarom nog amper bewust van het feit dat peace and love anno 2018 anders geïnterpreteerd wordt dan in 1968. Deze generatie hippies zijn uiteindelijk maar woodstockwannabees.

De luide Hollander met zijn schoenmaat ‘boot’ en zijn fameuze boomstronkpostuur die na 4 Belgische pinten, ook al zijn het festivalbiertjes, zich profileert als de nieuwe James Dean. Luidruchtig uiteraard, en met overdreven veel grote gebaren. Dat oranje UNOX petje was echt overbodig, Henk, we hadden je al vanop tientallen meters herkend.

De betweterige muziekkenner die ongetwijfeld zijn ogen laat rollen omdat een hitsige groupie haar tieten flasht voor haar idool. En toevallig vooral ook zijn idool, van wie hij toevallig wel alle vinyls heeft, gesigneerd. En bootlegs, eigenhandig opgenomen uiteraard. Wat denkt ze wel, de goedkope slet. Zichzelf zo verlagen ten overstaan van dergelijk volksverheffend oeuvre.

Maar ‘gewone’ festivalganger, gij en ik, hoe gaan wij ermee om? Kan jij de drang weerstaan?

Stel het je voor… De zon zakt weg, haar hitte ook. De andere hitte neemt over. Het zweet drupt van het dak van de Boiler Room. Nattigheid drupt omlaag. En sommigen krijgen hun broekjes nog natter, gewoon door de muziek te neuken. Ogen dicht en gaan.

Ga je zover om met z’n drieën letterlijk de koffer van je monovolume in te duiken? Wat dacht je van een blowjob op een dixie?  Of hou je het bij  een verloren hand in de slip van uw lief wanneer The XX met hun meest fucked up nummers de wei opgeilt terwijl de zon haar dagtaak voor bekeken houdt? ’t Is iets minder comfortabel dan de rode pluche van de Koninklijke loge in Vorst nationaal waar je uiteindelijk met je broek op je knieën weggejaagd wordt door de gymhunks van de security.

Hun tijd komt nog… in de zomer, op de wei.

x

Ginger & Jail

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2019 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account