Regelmatig krijg ik wel eens de vraag of ik eens iets wil naaien voor iemand anders.
Meestal wijs ik deze vraag vriendelijk af, tenzij ik het zelf ook wel een leuke uitdaging vind.
Toen ik de vraag kreeg of ik een herinneringsbeer kon maken van de allereerste outfits van Finn en Lenn, zoontjes van Tamara, deze zag ik meteen zitten :).

Lenn:

Finn:
Regelmatig krijg ik wel eens de vraag of ik eens iets wil naaien voor iemand anders.
Meestal wijs ik deze vraag vriendelijk af, tenzij ik het zelf ook wel een leuke uitdaging vind.
Toen ik de vraag kreeg of ik een herinneringsbeer kon maken van de allereerste outfits van Finn en Lenn, zoontjes van Tamara, deze zag ik meteen zitten :).

 

De pakjes werden volledig losgetornd, om zoveel mogelijk stof te kunnen gebruiken en de beer zo groot mogelijk te krijgen, wat natuurlijk ook niet zooo groot is, uit een pakje maat 50 😉

 

Ik Googlede een patroontje, vergrootte heb met ctrl + en tekende het door vanop mijn laptop, want ik heb natuurlijk enkel een A4-printer, en dit ging gewoon veel sneller dan knippen, plakken, vergroten, etc.
Zo was ik ook zeker dat de verhoudingen gerespecteerd bleven.

 

Ik streek de stofdelen op plakkatoen, gezien zo een pakje in rekbare stof is, en dat toch niet zo geschikt is voor een knuffel te maken.

Een beetje puzzelen met de patroondeeltjes en alles uitknippen.

 

Een aantal van de grootste stukken konden met de naaimachine, maar het meeste was toch handwerk, lekker gezellig met wat Netflix erbij.
Een werkbeschrijving vond ik niet, maar ik had al wel wat ervaring in poppen en knuffels maken, dus het wees zichzelf eigenlijk wel uit.

 

Pakje nummer twee onderging hetzelfde lot.

Deze was wat meer gepuzzel, omdat de stof uit twee kleuren bestond.
Ik loste het stoftekort op door de armen door te knippen, en hem grijze handjes te geven en een blauwe vest.

 

Er werden zoveel mogelijk details behouden, zo kreeg het ene beertje het dasje van het pakje, en voor het andere beertje maakte ik een kraagje uit het kraagje. Van het borstzakje maakte ik een buikzakje.
De accentstofjes, die hier en daar in de pakjes zaten gebruikte ik voor de voetzooltjes.
Het ene pakje had knoopjes, waar ik de oogjes van maakte, het andere pakje niet, en daar borduurde ik oogjes, net zoals de mond.
De neusjes kocht ik bij Creasis.

De etiketjes recupereerde ik op de rug.

 

 

Ik vond het een heel leuk, en vooral heel dankbaar werkje.
De mama was zooo blij, en dat maakt mij ook helemaal blij <3

 

Voila, dankzij dit project staat er weer wat bij op mijn ellenlange wishlist, namelijk een herinneringsbeer maken van de eerste pakjes van mijn eigen kroost :).
0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2018 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account