Sta je in de keuken weerbarstige groenten te snijden. Het vordert even goed als een typische Belgische regeringsformatie. Ook hier vlot het pas in de nabijheid van getrokken messen. In de vorm van een vlijmscherpe mandoline. En ja, ze is zo vlijmscherp dat de parallel met de regeringsvorming perfect overeind blijft. Ook hier vloeit bloed. Het resulterende slaatje was dan uiteindelijk ook iets minder strikt vegetarisch dan oorspronkelijk bedoeld. En dit blogje wordt voor de gelegenheid met 9 vingers getikt.

Krijg je de vraag van je eega of het wat wil vlotten. Nee, dus. Waarop ze doodleuk zegt -de bloederige passage van eerder deze week indachtig- “Pas maar op, ik wil geen vent zonder handen.”

Hmm, nee, ik wil geen vent zonder handen zijn. Het idee bij deze afgevoerd. Maar het idee blijft kleven. Wat als je echt moest kiezen. Er moet iets af. Je speelt iets kwijt. Onherroepelijk. Zonder bloed, pijnloos… je verliest gewoon de functie. En de pret er van… of de mogelijke ellende. Lust weg. Last weg.

Wil ik mijn handen verliezen? Voor geen geld van de wereld. Nooit meer een knuffel kunnen geven, schakelen, schrijven, een pets op een bil verkopen. Masseren of masturberen! Nope. Idee afgevoerd, definitief.
Stofzuigen, wieden, sokken sorteren. Hmmm…, nope, ban het idee, het is en blijft afgevoerd.

Toegegeven, mijn gedachten gaan in galop, zo’n mandoline is scherp, maar 2 handen tegelijk afsnijden, dat zit er niet in.

Maar toch… het blijft een verfrissende denkoefening. En ik neem er u graag in mee, al zal ik de oefening limiteren tot de prettigere functies die kunnen wegvallen. Welk lichaamsdeel wil je in bed kwijt… en je moet kiezen.

En in die context… nee, die vingers zijn mij en mijn lief te lief. Nooit of te nimmer wil ik er daar één van kwijt. Mijn vingervlugge vrienden van de massage. Niet eens gelimiteerd tot de uitwendige. Ook mijn lief wil geen vent zonder handen. Maar dat wist u al.

Mond, lippen, tong… geen denken aan. Het lijstje lekkers dat zou verdwijnen is zo immens lang dat de gedachte niet eens de kans krijgt om zich te vormen. Mijn lief wil evenmin een vent zonder mond… dat wist u nog niet, maar ik zeg het u.

Als ik moet kiezen is de keuze snel gemaakt. Voeten. Nooit een ding mee gehad. Meer dan zoolverstrekkers, evenwichtsbrengers en pedaalduwers zijn ze nooit geweest… in bed van nul en generlij waarde. Maar spreek me gerust tegen. Of geef me een paar van uw ideetjes.

Ginger & Jail

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2018 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account