“Mannekes, wat een zomer is dit voor jullie!?” – Dat hebben we de laatste weken heel vaak gehoord. En inderdaad, het is een heel memorabele zomer. Er is veel gebeurd en serieus wat dingen zullen nog heel lang nazinderen of aanslepen. Maar de zomer was ook memorabel om andere redenen.

Het was ook echt heel schoon. De aanhoudende droogte werd hier soms plaatselijk opgelost door mijn persoonlijke tranendal, maar tegelijkertijd hebben we ook heel veel genoten. Ik zet de goeie dingen van deze zomer heel graag voor u op een rijtje. En voor mezelf:

Geen werk = veel tijd

Hoewel mijn ontslag nog altijd immens veel pijn doet en ik hulp ga zoeken omdat ik het alleen niet vlotjes geparkeerd krijg in mijn hoofd, is (een tijdje) niet op je werk verwacht worden ook een ongelooflijk cadeau. Want er vloeien een aantal dingen uit voort:

– geen opvangstress voor de kinderen (en de hele tijd bij hen zijn)

– heel veel uitslapen (ok, eigenlijk bijna elke dag. En we zitten collectief in vakantiemodus, het gebeurt niet zelden dat onze gasten pas rond 8u30 uit hun bed komen gekropen. Misschien zelfs 9u30. Dat gaat echt pijn doen volgende week)

– veel tijd met elkaar (ook al is dat dan in een wachtzaal van een ziekenhuis, je bent wel bij elkaar. Je kan lachen en praten, en komt soms tot verrassende gesprekken en inzichten.)

– Veel onverwachte momenten: tripjes naar Harry Malter, Gentse Feesten, Wenduine, de supermarkt, …We konden weinig plannen (er gebeurde altijd wel wat) en lieten het op ons afkomen. Die ‘leegte’ brengt je vaak tot mooie dingen, en dus ook tot mooie herinneringen. Ook al gaan ze het misschien niet zo concreet opslaan in hun jeugdanalen, voor onze jongens is dit so far zeker de zomer van hun leven.

Liefde en vriendschap

Ik mep al eens graag met een cliché, maar de afgelopen maanden hebben nog maar eens bewezen dat die spreekwoorden zichzelf niet hebben uitgevonden. “In nood kent men zijn vrienden”, dat is gewoon echt waar. Telefoontjes, berichtjes, mensen die uw huis komen poetsen, mensen die inspringen om de kinderen in noodmomenten op te vangen, kaartjes, bezoekjes. Noem maar op. Vrienden en familie – bedankt allerliefste fantastische netwerk.

Ook het wereldwijde web is fantastisch. Met het aantal lieve berichtjes dat ik gekregen heb, kunnen we een muur behangen. Echt ongelooflijk, vaak van volstrekt onbekende mensen. Wat ze ook beweren over de digitale sociale kilte, ik heb vooral heel veel connectie gevoeld.

Maar ook binnen de vier muren van ons gezin. We hebben elkaar heel veel geknuffeld, ondanks de zweterige temperaturen. We zijn heel vaak allemaal bij elkaar gekropen, gewoon omdat het zo voelde op dat moment en we geen enkele reden konden bedenken om het niet te doen. Ik heb vaak moeten huilen de afgelopen weken, maar soms ook van geluk. Zeker toen mijn lief zei dat als er één goed ding uit al deze miserie was gekomen, het was dat hij nog maar eens besefte hoe graag hij me zag. En dat is volledig wederzijds. Zo ne keer goed beseffen waarom ge voor elkaar gekozen hebt, dat is verschrikkelijk waardevol. Zeven jaar liefde, soms zo voelbaar dat mijn hart ontploft van geluk.

Varia/Allerlei/Vanalles

En dan zijn er nog van die kleine grote dingen die voor kleur zorgen, voor peper en zout in het leven van alledag:

– Ik heb yoga herontdekt. Het stond al lang op de planning, maar als vriendin N. me niet had meegesleurd, dan was ik nog altijd niet op de mat geraakt. Ik ga het daar nog uitgebreid over hebben. Maar verdorie zeg, wat doet dat deugd.

– Ik heb een fantastische nieuwe boekentas. En een fantastische nieuwe uitdaging. The next best thing, mijn passie doorgeven aan jonge (en hopelijk gemotiveerde) mensen. Zoek je nog een toffe opleiding: journalistiek Howest! Welkom!

– Zoveel gelachen. Er zit gigantisch veel humor in miserie. En het relativeert ook enorm, wat geweldig bevrijdend is. (Ik kon dat goed gebruiken, ik besef dat)

– Het was ongeveer altijd fantastisch weer. In mijn ideale wereld deleten we herfst en winter for ever, maar ik ben al heel blij met wat we gehad hebben.

Om nog eens met een cliché te meppen (sorry als je ondertussen al een half blauw oog hebt): count your blessings. Ik besef dat ik er een aantal heb waar weinig tegenop kan. En ik ben daar heel dankbaar om.

Rotzomer en topzomer, het ligt hier enorm dicht bij elkaar. We gaan 2018 niet snel vergeten. En deze van nature zwartkijker probeert heel hard om de goeie dingen mee te nemen, vast te houden en te koesteren.

Dat lukt aardig, dankuwel.

(Maar ik wil toch even zeggen dat het soms ook gewoon moet kunnen om je ‘problemen’ even te ventileren. Ook al zijn er altijd dingen die erger zijn. Dat is zo, maar dat wil niet zeggen dat dingen voor jezelf niet even heel erg moeilijk kunnen zijn. Ik heb soms het verwijt gekregen ‘dat het toch allemaal zo erg niet is, want er zijn ook mensen die doodgaan’. Ik vond en vind dat behoorlijk ongepast. Ik probeer die relativering voor mezelf echt te maken, maar ik hoef dat niet van anderen verwijtend te horen. Geloof me, het is echt heel veel geweest. Dit gezegd zijnde, ik ben altijd bluvn’ goan. En daar best trots op. Bovendien lees je hier – ook al lijkt dat misschien zo – ook niet altijd alles.)

Sofie

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2019 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account