Elke ouder maakt het wel eens mee: je dacht dat je gezegend was met een goede eter. Maar je kind dat eerst zó goed at, lijkt plots niks meer te willen eten. Het kan leiden tot heel wat stress en frustratie. Maar wat is normaal, en wat is problematisch? En hoe ga je er mee om?

Normale selectiviteit

Het is heel normaal dat peuters vanaf ongeveer 1,5 jaar selectiever gaan worden in wat ze willen eten. Het is de fase waarin ze hun eigen willetje en voorkeuren gaan ontwikkelen. Ze willen zelf de wereld gaan ontdekken, maar tegelijkertijd zijn ze nog heel klein. De natuur heeft eigenlijk heel slim gezien dat zo’n klein peutertje maar beter wat selectief is wat het in zijn mond steekt. Weg van mama, kunnen er allerlei giftige planten op de loer liggen, die je maar beter links laat liggen. Net daarom willen ze enkel dingen eten die vertrouwd zijn. Het is een soort van ingebouwd veiligheidssysteem.

In onze moderne tijden kan deze afkeer voor onbekende dingen tot veel frustratie leiden. ‘Onbekend’ mag je trouwens met een korreltje zout nemen. Voor een peuter kan het voldoende zijn dat een banaan een tint geler is, of net iets meer bruine plekjes heeft, om het te zien als een nieuw voedingsmiddel. Vaak zien we bij kinderen ook een afkeer voor groenten ontstaan. Dat heeft te maken met de smaak die vaak wat bitter of zurig is, en geassocieerd wordt met giftig of bedorven eten.

Deze afkeer voor nieuwe voedingsmiddelen is dus een normaal fenomeen dat zijn hoogtepunt kent tussen 1,5 tot 2 jaar, maar hoog blijft tot de leeftijd van ongeveer 6 jaar. Nadien neemt het langzaam af, tot het verdwijnt rond 12 jaar.

Selectief eten wordt pas problematisch wanneer je kind langer dan een maand heel consequent bepaalde voedingsmiddelen weigert en tegelijkertijd slecht groeit of bepaalde tekorten krijgt, of al gaat kokhalzen bij het zien van eten, of wanneer ouders gaan dwingen om te eten (of stalken met eten of alleen met afleiding eten geven). In dat geval zoek je best professionele hulp. Een eerste stap is de huisarts contacteren, die dan kan doorverwijzen naar een gespecialiseerde arts, diëtist, logopedist of psycholoog.

Tot zover de theorie… Hoe je als ouder praktisch kan omgaan met normale selectiviteit vertel ik je volgende maand!

Rolinde

0 Comments

Leave a reply

Contacteer ons

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

©2018 powered by Planet Polaris and PolarisCare

or

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

or

Create Account